Archiwum Tagów | "Komentarze do Ewangelii"

oddajciecezarowi

Beda Czcigodny: moneta podatkowa

Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Go w mowie. Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby Mu powiedzieli… August Cezar ustanowił Heroda, syna Antypatra królem, chociaż był obcym i prozelitą, aby zajmował się sprawami podatków i słuchał rozkazów Rzymu. Natomiast faryzeusze wysyłają swoich uczniów jako ludzi mniej znanych […]

Czytaj cały artykuł

Powiązany Teksty OjcówComments (0)

winnica

Beda Czcigodny: O robotnikach w winnicy

Królestwo niebios podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników. Gospodarzem jest nasz założyciel, który do swojej winnicy, to jest do Kościoła wprowadził prawie tak wielu świętych od sprawiedliwego Abla aż do ostatniego świętego, który ma przyjść na końcu świata, ile winnica wypuściła latorośli. Umówił się z robotnikami o denara i posłał […]

Czytaj cały artykuł

Powiązany Teksty OjcówComments (0)

GesuSinagoga

Beda Czcigodny o Jezusie w Nazarecie, cz. I

W Nazarecie w synagodze, po czytaniu z proroctwa Izajasza, Jezus powiedział: „Dziś spełnily się te słowa Pisma, któreście słyszeli”. Spełniły się oczywiście przez to, że jak samo Pismo przepowiedziało: „Uczynił Pan wielkie rzeczy i zapowiedział jeszcze większe”. Czemu więc szukamy większego świadectwa, skoro własnym głosem wskazał na samego siebie ten, który mówił przez proroków. Odrzucić […]

Czytaj cały artykuł

Powiązany Teksty OjcówComments (0)

james_tissot_jesus_teaching_by_the_seashore_525

Beda Czcigodny: Przykazanie miłości Boga i bliźniego

Gdy faryzeusze dowiedzieli się, że Jezus zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał wystawiając Go na próbę: „Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?”. Zebrali się razem mówiąc do siebie: niech jeden mówi w imieniu wszystkich, abyśmy – jeśli wygra – wszyscy okazali się zwycięzcami, a jeśli zostanie […]

Czytaj cały artykuł

Powiązany Teksty OjcówComments (0)


Newsletter

Kolejna multimedialna publikacja patrystyczna

Kinoteka Patrystyczna

Myśl Ojców na dziś

Logos pragnie, żeby dusza posiadająca, jak mówi Apostoł, umysł Chrystusa (1 Kor 2,16) posługiwała się nim jako przewodnikiem i aby w nim panowała nad obecnymi w niej doznaniami, rządziła członkami ciała, aż do poddania ich logosowi. W ten sposób, jak przy harmonijnym wykonywaniu muzyki pałeczka dyrygenta, tak sam człowiek, stając się harfą i będąc całkowicie poddany duchowi, zarówno przysłuchuje się wszystkim członkom i poruszeniom, jak i poddany jest woli Boga. Melodyjna recytacja Psalmów jest obrazem i wyobrażeniem tego rodzaju spokoju myśli i pozbawionego wzburzeń porządku.
Atanazy Wielki, List do Marcelina, 28, IV wiek po Chr.

Słowniczek

Ojcowie Kościoła (łac.) – pisarze i teologowie we wczesnym chrześcijaństwie, w epoce bezpośrednio po czasach apostolskich, których datą graniczną jest śmierć ostatniego Apostoła. Pierwszymi Ojcami Kościoła byli Ojcowie Apostolscy (Patres apostolici), nazwani tak ze względu na to, iż uczestniczyli jeszcze w Kościele, któremu przewodzili Apostołowie lub pisali pod bezpośrednim wpływem życia Kościoła czasów apostolskich. Okres ojców trwał aż do VIII wieku. Doktryna starożytnych i wczesnośredniowiecznych ojców Kościoła, a także dział teologii zajmujący się ich nauczaniem, nazywa się patrystyką.

Patrystyka (łac. patristica, od (łac.) patres, gr. πατήρ) – nauka zajmująca się twórczością i życiem Ojców Kościoła i pisarzy starochrześcijańskich oraz epoką, w której żyli. Patrystyka może być działem historii albo teologii. Jako nauka teologiczna jest ściśle powiązana z dogmatyką (a konkretnie z historią dogmatów).

Patrologia (gr. patres + logos) – nauka Ojców Kościoła, działających w pięciu pierwszych wiekach. Obejmuje dwa wielkie obszary zagadnień, którymi zajmowali się Ojcowie: o Bogu i o człowieku.