Kategorie | Teksty Ojców

Ojcowie o Trójcy, cz. IV: Radość Ojca i Syna według Atanazego

swtrojca

Cała ziemia została napełniona poznaniem Boga, gdyż jedno jest poznanie Ojca przez Syna i poznanie Syna, którego udziela Ojciec; Ojciec Nim się raduje. Tą samą radością weseli się Syn w Ojcu mówiąc: „Ja byłem Jego radością, każdego dnia weseląc się w Jego obliczu” (Prz 8,30,LXX). To zaś z kolei dowodzi, że Syn nie jest czymś innym, lecz czymś właściwym istocie Ojca. I oto nie przez nas powstał – jak mówią bezbożnicy – i w ogóle nie z niebytu (Bóg przecież nie wystarał się dla siebie o jakiś zewnętrzny powód radości), lecz zdanie to pozwala rozpoznać, że jest własny i podobny. Kiedy bowiem było tak, że Ojciec się nie radował? Jeśli radował się zawsze, zawsze istniał Ten, w którym się radował. W kim Ojciec się raduje, jeśli nie widząc samego siebie we własnym obrazie, którym jest Jego Logos? Jeśli zaś znajdował radość w synach ludzkich, gdy ukończył okrąg ziemi – jak napisane jest w tejże Księdze Przysłów (Prz 8,31,LXX) – to także to ma takie znaczenie. Radował się bowiem także w ten sposób nie dlatego, że pojawiła się w Nim nowa radość, ale że ponownie widział dzieła, które powstały według Jego obrazu. Dlatego także ta radość ma swój powód w Jego obrazie. Dlaczego zaś Syn się raduje, jeśli nie dlatego, że widzi samego siebie w Ojcu? Jest to równoznaczne ze stwierdzeniem: „Kto Mnie zobaczył, zobaczył Ojca” oraz „Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie” (J 14,9-10). (…) Zdanie zapisane w Księdze Przysłów i wszystko, co do tej pory zostało powiedziane, dowodzi, że Syn nie jest co do natury i istoty dziełem, lecz własnym płodem Ojca, prawdziwym Logosem, przez który wszystko się stało i bez którego nic się nie stało.

Atanazy z Aleksandrii, Mowy przeciw arianom II,82

Tłum. P.M.Szewczyk

Zobacz także:

Augustyn o Trójcy Świętej, cz. I

Augustyn o Trójcy Świętej, cz. II

Jan Damasceński (?) o Trójcy Świętej

Teodoret z Cyru: czym jest i czym nie jest Trójca

Dodaj Komentarz

Newsletter

Kolejna multimedialna publikacja patrystyczna

Kinoteka Patrystyczna

Myśl Ojców na dziś

Wydaje mi się, że psalmy stają się dla śpiewającego je jak zwierciadło, dzięki któremu poznaje dokładnie zarówno siebie samego, jak i poruszenia swojej duszy, i że wypowiada je pouczony przez nie. A ten, kto słucha czytającego, przyjmuje hymn jako wygłoszony o nim i albo odmieni myślenie napełniony żalem płynącym z zarzutów stawianych przez sumienie, albo słysząc o nadziei pokładanej w Bogu i o pomocy udzielanej ludziom wierzącym ucieszy się tego rodzaju łaską wyświadczoną mu i zacznie dziękować Bogu.
Atanazy Wielki, List do Marcelina, 12, IV wiek po Chr.