Archiwum Tagów | "historia Kościoła"

asceta

Ojcowie, cz. XIV: Asceci

Asceza jest obecna w chrześcijaństwie od samego początku, a szczególnie rozwinęła się w czasie Ojców. Mężczyźni i kobiety porzucali ziemskie życie, wybierali celibat, poświęcali się czytaniu Pisma, chcąc osiągnąć doskonałość duchową i wewnętrzne oświecenie. Pierwsi asceci byli wzorami dla innych chrześcijan, ale nie gromadzili wokół siebie uczniów. Jednak właśnie na ich postawie wzorowali się twórcy […]

Czytaj cały artykuł

Powiązany Filmy, Historia, Świat OjcówComments (0)

Septuaginta

Ojcowie, cz. XII: Septuaginta

70 – to liczba kojarząca się w świecie Ojców z pierwszym tłumaczeniem Starego Testamentu na grekę. Septuaginta, bo tak się owo dzieło nazywało, miało wyjść spod piór 70 tłumaczy. A ponieważ powstało 2 wieki przed Chrystusem, jego znaczenie dla rozwoju chrześcijaństwa trudno pominąć.

Czytaj cały artykuł

Powiązany Filmy, Historia, Kultura, Świat OjcówComments (0)

wspolnty

Ojcowie, cz. IX: Wspólnoty

Czas Ojców Kościoła to nie tylko teologowie i nauczyciele, ale też moment tworzenia struktur organizacyjnych Kościoła. Podział, który dzisiaj znamy doskonale, czyli parafie i diecezje, to skutek historii, która właśnie wtedy się toczyła.

Czytaj cały artykuł

Powiązany Filmy, Świat OjcówComments (0)

12299168_1527536687571623_2783841312294456687_n

Ojcowie, cz. VIII: Prześladowani

Jednym z elementów dziedzictwa pierwszych wieków chrześcijaństwa, jest pamięć o prześladowaniach, jakie dotykały Kościoła. Jak wyglądały i czym były spowodowane? Zapraszamy na kolejny odcinek opowieści ks. dr. Przemysława M. Szewczyka o Ojcach Kościoła.

Czytaj cały artykuł

Powiązany Filmy, Historia, Świat OjcówComments (0)

Justyn

Ojcowie, cz. VII: Justyn

W pierwszych wiekach Kościoła powstało bardzo dużo pism apologetycznych, które zawierały racjonalną odpowiedź na obawy i lęki, jakie chrześcijaństwo wywoływało w Imperium Rzymskim. Jednym z najbardziej znanych apologetów jest Justyn, po którym zostały nie tylko pisma, ale także wspomnienia o jego nauczaniu i męczeństwie. Jest świętym Kościoła katolickiego i prawosławnego.

Czytaj cały artykuł

Powiązany Filmy, Historia, Świat OjcówComments (0)

Polikarp

Ojcowie cz. VI: Polikarp ze Smyrny

Polikarp ze Smyrny (dzisiejszy Izmir w Turcji) zakończył swoje życie męczeńską śmiercią na stadionie. Posłuchajcie, jak piękne świadectwo złożył Chrystusowi.

Czytaj cały artykuł

Powiązany Artykuły patrystyczne, Filmy, Historia, Teksty OjcówComments (0)

1419677580_giovanni 2

Augustyn z Hippony, Traktat XXVI Homilii na Ewangelię św. Jana

1. Gdy nasz Pan Jezus Chrystus, jak słyszeliśmy, gdy była odczytywana Ewangelia, powiedział o sobie, że jest chlebem, który zstąpił z nieba, Żydzi szemrali i mówili: „Czy to nie jest Jezus, syn Józefa, którego ojca i matkę znamy? Jak więc może mówić: zstąpiłem z nieba?” (J 6,41-42). Ci ludzie byli daleko od chleba z nieba […]

Czytaj cały artykuł

Powiązany Teksty OjcówComments (0)

swiatynia

Postawa Ojców wobec pogan w świetle edyktów cesarskich IV w

W IV wieku istnienia chrześcijaństwa miała miejsce rzecz zupełnie nowa i bez precedensu: wiara w Chrystusa została uznana przez Cesarstwo Rzymskie za religię pożyteczną dla społeczeństwa. Zjawisko, które początkowo było przez rzymskie instytucje i całe pogańskie społeczeństwo niedostrzegane, lekceważone, wyśmiewane lub zwalczane[1], po trzystu latach istnienia i rozwoju stawało się coraz ważniejszym elementem budującym państwo […]

Czytaj cały artykuł

Powiązany Artykuły patrystyczne, Historia, Świat OjcówComments (1)

Newsletter

Kolejna multimedialna publikacja patrystyczna

Kinoteka Patrystyczna

Myśl Ojców na dziś

Pewni ludzie prości, chociaż wierzą, że te słowa Psalmów są natchnione przez Boga, to jednak uważają, że trzeba je wykonywać z melodią z racji na piękno takiego wykonania i dla przyjemności słuchania. Nie jest jednak tak. Pismo przecież nie szukało tego, co słodkie i przekonywujące, lecz to dla korzyści duszy rzecz została tak zaplanowana, a zwłaszcza dla dwóch powodów. Po pierwsze dlatego, że wypadało, aby boskie Pismo chwaliło Boga nie samym tylko ciągłym tekstem, ale także szeroko rozchodzącym się głosem. Po drugie natomiast, dlatego że podobnie jak harmonia łącząca instrumenty muzyczne doprowadza do doskonałości jedno wspólne brzmienie, tak samo – ponieważ w duszy ukazują się różne poruszenia i jest w niej zarówno logiczne myślenie, jak i pragnienie oraz żywe namiętności, a przez ich poruszenie dokonuje się działanie członków ciała – Logos chce, aby człowiek nie był pozbawiony współbrzmienia z samym sobą i aby nie był wewnętrznie podzielony, skoro rzeczy najlepsze są skutkiem logicznego myślenia, zaś czyny złe są działaniem z porywu serca.
Atanazy Wielki, List do Marcelina, 27, IV wiek po Chr.