Archiwum Tagów | "arianizm"

nicea

Ojcowie, cz. XXIV: Arianizm

Jeden z ważniejszych sporów teologicznych, jaki wybuchł w Kościele pierwszych wieków, na przełomie III i IV wieku, dotyczył natury Syna Bożego. Syn Boży, którego chrześcijanie wyznają jako Zbawcę i Pana, jest z jednej strony boski, a z drugiej – ludzki. Spór dotyczył relacji boskości Syna Bożego z boskością Ojca – na ile boskość Syna jest […]

Czytaj cały artykuł

Powiązany Filmy, Historia, Świat OjcówComments (0)

Atanazy z pismem

Arianizm w ocenie Atanazego

Termin „arianizm”, jeśli wziąć pod uwagę tylko jego strukturę formalną, oznacza po prostu poglądy teologiczne czy filozoficzne Ariusza. Tak właśnie Jan Szymusiak rozpoczyna w Encyklopedii Katolickiej artykuł wyjaśniający hasło „arianizm”: jest to według niego „nauka teologiczna Ariusza dotycząca tajemnicy Trójcy Świętej, w szczególności relacji Boga Ojca do Syna Bożego” (więcej…)

Czytaj cały artykuł

Powiązany Artykuły patrystyczneComments (0)


Kolejna multimedialna publikacja patrystyczna

Kinoteka Patrystyczna

Myśl Ojców na dziś

Również to jest zaskakujące w Psalmach, że w innych księgach ci, którzy czytają, oznajmiają dokładnie to, o czym święci autorzy mówią, a ci, którzy słuchają, uważają się za kogoś innego niż ludzie, o których mówi słowo, i pociągani są do naśladowania opowiadanych wydarzeń, podziwiając je i tęsknąc za nimi. Natomiast człowiek, który bierze księgę Psalmów, przechodzi po kolei proroctwa odnoszące się do Zbawcy, które zazwyczaj podziwia się i czci w innych Pismach, a inne Psalmy odczytuje jako własne słowa. Słuchacz zaś jest poruszony jakby to on sam czytał i zestrojony jest ze słowami tych pieśni jakby to były jego własne słowa.
Atanazy Wielki, List do Marcelina, 11, IV wiek po Chr.

Słowniczek

Ojcowie Kościoła (łac.) – pisarze i teologowie we wczesnym chrześcijaństwie, w epoce bezpośrednio po czasach apostolskich, których datą graniczną jest śmierć ostatniego Apostoła. Pierwszymi Ojcami Kościoła byli Ojcowie Apostolscy (Patres apostolici), nazwani tak ze względu na to, iż uczestniczyli jeszcze w Kościele, któremu przewodzili Apostołowie lub pisali pod bezpośrednim wpływem życia Kościoła czasów apostolskich. Okres ojców trwał aż do VIII wieku. Doktryna starożytnych i wczesnośredniowiecznych ojców Kościoła, a także dział teologii zajmujący się ich nauczaniem, nazywa się patrystyką.

Patrystyka (łac. patristica, od (łac.) patres, gr. πατήρ) – nauka zajmująca się twórczością i życiem Ojców Kościoła i pisarzy starochrześcijańskich oraz epoką, w której żyli. Patrystyka może być działem historii albo teologii. Jako nauka teologiczna jest ściśle powiązana z dogmatyką (a konkretnie z historią dogmatów).

Patrologia (gr. patres + logos) – nauka Ojców Kościoła, działających w pięciu pierwszych wiekach. Obejmuje dwa wielkie obszary zagadnień, którymi zajmowali się Ojcowie: o Bogu i o człowieku.