Zmartwychwstał! Zmartwychwstaliśmy!

zmartwychwstanie

Za każdym razem, kiedy czytam o wierze Ojców, chyba najbardziej zdumiewa mnie ich głębokie przekonanie, że dzieło Chrystusa dotyczy nas. Wiara w Jego zmartwychwstanie nie jest tylko przyjęciem za fakt, że Jezus po śmierci nadal żyje, ale uznaniem, że skoro On zmartwychwstał, to samo dzieje się z nami. A skoro tak, to śmierci naprawdę już nie ma. Wraz z jej śmiercią ginie wszelki strach, a wraz ze strachem przepadają granice miłości: można już kochać aż do oddania życia; można już być dobrym jak Bóg.

Leon Wielki mówił podczas uroczystości Wielkanocnej:

Jeżeli należycie rozumiecie tajemnicę wielkiej miłości Pana i zdajecie sobie sprawę z tego, co jednorodzony Syn Boga uczynił dla odkupienia rodzaju ludzkiego, to musicie mieć takie samo usposobienie, co On. (…) Bierzcie więc dla siebie wzór z Jego sposobu działania! Miłujcie to, co On umiłował, a wiedząc, że w was zamieszkała łaska Boga, miłujcie wzajemnie w Nim tę naturę, którą od was sobie przybrał. (…) Wszystko to stało się nie dlatego, żeby moc Pana miała zaniknąć w naszej słabości, ale żeby nasza słabość mogła się zmienić w niezniszczalną siłę.

Wszystkim czytelnikom portalu Patres.pl życzę zatem tej wiary, że dzieło Chrystusa jest naszym dziełem, że moc w Nim działająca, działa także i w nas, że Jego droga jest naszą drogą. On zmartwychwstał, więc i my zmartwychwstaniemy! Nie ma już potrzeby bać się stracić życie z miłości! Alleluja!

ks. dr Przemysław M. Szewczyk

Grzegorz z Nyssy na Paschę

Dodaj Komentarz

Newsletter

Kolejna multimedialna publikacja patrystyczna

Kinoteka Patrystyczna

Myśl Ojców na dziś

Wszelkie Pismo, drogie dziecko, które posiadamy: stare i nowe, jest natchnione przez Boga i przydatne do nauczania – jak jest napisane – natomiast Księga Psalmów ma dla sięgających po nią jakąś szczególnie trafną naukę. Każda księga bowiem wykonuje posługę wobec sobie właściwego orędzia i je ogłasza, natomiast Księga Psalmów niczym rajski ogród wyśpiewuje to, co opowiedziane jest w Piśmie, i pokazuje w swoich pieśniach to, co jest istotne w tych księgach.
Atanazy Wielki, List do Marcelina, 1, IV wiek po Chr.