Archiwum Tagów | "Ojcowie komentują Ewangelię"

Moltiplicazione_dei_pani01

Augustyn o rozmnożeniu chleba, cz. I

1. Cuda, których dokonał nasz Pan, Jezus Chrystus, rzeczywiście są boskimi dziełami i kierują umysł ludzki przez rzeczy widzialne do poznania Boga. Bóg bowiem nie ma takiej natury, która może być widziana oczami, a cuda Jego, przez które kieruje całym światem i zarządza całym stworzeniem, przez swoją codzienność straciły na znaczeniu, tak że prawie nikt […]

Czytaj cały artykuł

Powiązany Teksty Ojców2 komentarze

Małżeństwo w pierwszych wiekach

Dyskusja synodalna zainicjowana przez papieża Franciszka skłania do przypomnienia sobie jak podchodzono do małżeństwa (a więc i rozwodów) w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. (więcej…)

Czytaj cały artykuł

Powiązany Artykuły patrystyczneComments (0)

klucze

Beda Czcigodny: Wyznanie Piotra

Wtedy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej. Ta miejscowość została odnowiona przez tetrarchę Filipa i tak została nazwana na cześć Tyberiusza Cezara, teraz zaś nazywa się Panea i znajduje się w prowincji Fenicja, przy granicy z Libanem, gdzie wypływają dwa źródła Jor i Dan. Wtedy pytał swoich uczniów mówiąc: Co mówią ludzie, że kim jest […]

Czytaj cały artykuł

Powiązany Teksty OjcówComments (0)

JezusiPiotr

Beda Czcigodny: Jezus kroczy po jeziorze

I natychmiast Jezus kazał uczniom, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, zanim odprawi tłumy. Jan ukazuje, dlaczego odesłał uczniów mając zamiar samemu modlić się na górze, gdy mówi, że Jezus uciekł, aby Go nie uczynili królem. Poucza się nas w tym miejscu, abyśmy w dobrych uczynkach, które wykonujemy, unikali odpłaty ze […]

Czytaj cały artykuł

Powiązany Teksty OjcówComments (0)


Newsletter

Kolejna multimedialna publikacja patrystyczna

Kinoteka Patrystyczna

Myśl Ojców na dziś

Wydaje mi się, że psalmy stają się dla śpiewającego je jak zwierciadło, dzięki któremu poznaje dokładnie zarówno siebie samego, jak i poruszenia swojej duszy, i że wypowiada je pouczony przez nie. A ten, kto słucha czytającego, przyjmuje hymn jako wygłoszony o nim i albo odmieni myślenie napełniony żalem płynącym z zarzutów stawianych przez sumienie, albo słysząc o nadziei pokładanej w Bogu i o pomocy udzielanej ludziom wierzącym ucieszy się tego rodzaju łaską wyświadczoną mu i zacznie dziękować Bogu.
Atanazy Wielki, List do Marcelina, 12, IV wiek po Chr.