Archiwum Tagów | "Evangelium Ioannis"

polowryb

Augustinus Hipponensis, In Evangelium Ioannis Tractatus CXXII

1. Po opowiedzeniu wydarzeń, w których uczeń Tomasz, gdy miał możliwość dotnąć miejsc ran w ciele Chrystusa, zobaczył to, w co nie chciał wierzyć, i uwierzył. Ewangelista Jan wkłada w to miejsce słowa mówiąc: Wiele innych też znaków Jezus uczynił wobec swoich uczniów, których nie spisano w tej księdze. Te zaś zostały spisane, abyście wierzyli, […]

Czytaj cały artykuł

Powiązany Teksty OjcówComments (0)

baranek

Augustinus Hipponensis, In Evangelium Ioannis Tractatus CXXIII

1. Na tym, że trzeci raz po zmartwychwstaniu Pan ukazał się swoim uczniom, kończy się Ewangelia błogosławione Jana apostoła: na ten temat już mówiliśmy, według naszych możliwości, w części poprzedniej, aż do tego miejsca, gdzie jest opowiedziane, że przez uczniów, którym się ukazał, złowione zostały sto pięćdziesiąt trzy ryby i że, chociaż były wielkie, sieć […]

Czytaj cały artykuł

Powiązany Teksty OjcówComments (1)

nolimetangere

Augustinus Hipponensis, Ad Evangelium Ioannis Tractatus CXXI

1. Maria Magdalena obwieściła Jego uczniom, Piotrowi i Janowi, że Pan został zabrany z grobu: gdy oni tam przybyli, znaleźli tylko lniane płótna, w które ciało było owinięte. I w co innego mogli uwierzyć, jeśli nie w to, co powiedziała, w co także ona sama wierzyła? Wrócili więc uczniowie do siebie: to znaczy, tam gdzie […]

Czytaj cały artykuł

Powiązany Teksty OjcówComments (0)


Newsletter

Kolejna multimedialna publikacja patrystyczna

Kinoteka Patrystyczna

Myśl Ojców na dziś

Nie można więc znaleźć doskonalszej lekcji cnoty, niż to, co Pan wyraził w sobie samym. Zarówno bowiem cierpliwość, jak i miłość do człowieka, dobroć, męstwo, miłosierdzie, sprawiedliwość, wszystko w Nim – jak widzimy – miało miejsce, aby niczego nie brakowało dla zdobywania cnoty temu, kto wpatruje się w to ludzkie życie. Widząc o tym Paweł powiedział: Stańcie się naśladowcami moimi, jak ja jestem Chrystusa. Greccy prawodawcy posuwają swoją łaskę aż do mówienia, Pan natomiast – jako że jest prawdziwie Panem wszystkiego i działał troskliwie – nie tylko ustanowił prawo, ale samego siebie dał za wzór, aby każdy, kto chce, poznał moc działania.
Atanazy Wielki, List do Marcelina, 13, IV wiek po Chr.