Cyprian z Kartaginy, O jedności Kościoła

(1) Skoro Pan naucza i mówi: „wy jesteście solą ziemi” i skoro nakazuje nam, żebyśmy byli prości w niewinności, a jednocześnie w tej prostocie roztropni, to cóż innego wypada nam czynić, bracia umiłowani, niż przewidywać, czuwając uważnym sercem rozumieć zasadzki podstępnego wroga i równocześnie strzec się, żebyśmy będąc odzianymi w Chrystusa, który jest mądrością Boga Ojca, nie okazali się mało rozumni w trosce o zbawienie? Nie prześladowania bowiem powinniśmy się obawiać i tego, co grozi na skutek otwartego zwalczania sług Bożych, których chce się podstępnie zniszczyć i pokonać. Łatwiej przychodzi ostrożność tam, gdzie źródło obawy jest oczywiste, i gdy wróg przyznaje się do swoich zamiarów, duch już wcześniej gotowy jest do walki. Bardziej należy bać się i wystrzegać wroga, gdy napada z ukrycia, gdy niczym wąż pełznie tajnymi przejściami oszukując pozorami pokoju[1]. To jest jego wieczna sztuczka, to jest zdradliwe i pełne podstępu kłamstwo, którym spowija człowieka. W ten sposób od razu na początku istnienia świata skłamał i przymilając się fałszywymi słowami oszukał niedoświadczoną duszę, która była w sposób nieostrożny łatwowierna. W ten sposób próbując kusić samego Pana, przypełzł ponownie i oszukiwał przybliżając się do Niego w ukryciu. Został jednak przejrzany i poskromiony, a właśnie dlatego przepadł, że został rozpoznany i odkryty.

(2) W ten sposób został nam dany przykład unikania dróg dawnego człowieka i wytrwałego kroczenia śladami zwycięskiego Chrystusa, byśmy nieostrożnie na nowo nie zostali pochwyceni w sidła śmierci, lecz byśmy byli uważni na niebezpieczeństwo i mieli udział w udzielonej nam nieśmiertelności. Możemy zaś mieć udział w nieśmiertelności w tylko jeden sposób: gdy zachowujemy przykazania Chrystusa, mocą których śmierć jest pokonana i zwciężona. On sam przecież upomina mówiąc: „Jeśli chcesz otrzymać życie, zachowuj przykazania” (Mt 19,17), a także: „Jeśli będziecie czynić to, co wam nakazuję, to już was nie nazywam sługami, ale przyjaciółmi” (J 15,14nn). Takich ludzi nazywa mocnymi i stałymi, solidnie zbudowanymi na skalistym fundamencie, którzy opierając się wszystkim burzom i huraganom świata pozostają nieporuszeni i trwają w niewzruszonej stałości. Pan mówi: „Kto słucha moich słów i je wypełnia, podobny jest do człowieka mądrego, który zbudował swój dom na skale. Spadł deszcz, wezbrały potoki, nadeszły wichry i uderzyły w ten dom. A on nie upadł. Założony był bowiem na skale” (Mt 7,24nn). Musimy zatem uczyć się i wypełniać wszystkiego, czego nauczał i co czynił, musimy trwać przy Jego słowach. W innym przypadku jak człowiek może twierdzić, że wierzy w Chrystusa, jeśli nie czyni tego, co Chrystus nakazał czynić? Na jakiej podstawie otrzyma nagrodę za wiarę człowiek, który nie chce zachować wiary w przykazania? Z konieczności osłabnie, zabłąka się i porwany duchem kłamstwa będzie miotał się jak proch, który wiatr porywa. Nie przybliży się do zbawienia człowiek, który idąc nie trzyma się zbawiennej drogi prawdy.


Drogi Czytelniku,

bardzo się cieszymy Twoją obecnością na tym portalu! Cieszy nas Twoje zainteresowanie myślą, nauką i życiem Ojców Kościoła, bo sami jesteśmy głęboko przekonani, że Kościół dla swojej żywotności potrzebuje nieustannego czerpania z tych, których wybrał Bóg, żeby byli aż do końca istnienia świata jego Ojcami.

Nasz portal opiera się na pracy woluntarnej kilku osób, konieczne koszty (opłacenie serwera i podstawowych usług informatycznych) pokrywa Stowarzyszenie „Dom Wschodni – Domus Orientalis”. Jeśli chcecie wesprzeć rozbudowę portalu, będziemy wdzięczni za Wasze wsparcie. Dzięki przekazanym nam środkom, będziemy w stanie zrealizować dużo więcej tłumaczeń, nagrań filmowych i publikacji oraz dotrzeć do większego grona odbiorców.

Środki na portal Patres.pl można przekazać na konto:
mBank, 70 1140 2004 0000 3002 7483 9388
W tytule przelewu należy podać: patres.pl

PRZEKAŻ 30 PLN PRZEKAŻ 50 PLN  PRZEKAŻ 100 PLN

Dziękujemy!



[1] W języku łacińskim czasownik „pełznie” brzmi „serpit” i od niego pochodzi łacińska nazwa węża: „serpens”, czyli dosłownie „pełzający”. Cyprian przywołuje tę grę słów mówiąc, że nazwa „wąż” pochodzi od czasownika „pełznąć”. Ze względu na brak tej gry słów w języku polskim dokładny przekład tego zdania jest niemożliwy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *