Kategorie | Aktualności

Co Augustyn wiedział o szczęśliwym życiu?

augustynchrzest

Augustyn długo szukał pokoju w swoim sercu. Najpierw dał się pociągać spontanicznymi odruchami młodzieńczego serca, które radość upatrywało w prostych przyjemnościach. Potem dostrzegł radość z odkrywania umysłem spraw dla wielu zakrytych, lecz wybrał się w podróż ścieżką gnozy, która napełnia go mądrością pyszną, nadymającą i zuchwałą, odległą od Bożej mądrości. Wreszcie odkrył, że szczęście jest w pokornym przyjęciu Bożego światła, które jaśnieje w każdej ludzkiej duszy, a które zajaśniało przed naszymi oczami w ludzkim ciele Jezusa Chrystusa. Od dnia ożywienia w nim wiary chrześcijańskiej już do końca swoich dni będzie zmierzał pewną ścieżką naśladowania Chrystusa pewien, że dopiero, gdy spocznie w Bogu, ludzkie serce odnajdzie pokój.

Swoje odkrycie Chrystusa jako drogi do pokoju i szczęścia Augustyn potwierdził chrztem, który przyjął wiosną 387 roku w Mediolanie z rąk biskupa miasta Ambrożego. Do chrztu przygotowywał się mieszkając w podalpejskiej wsi Cassiciacum. Była tam z nim jego matka, która przez cały czas towarzyszyła synowi swoimi modlitwami i cichą obecnością czekając cierpliwie aż sam dojrzeje do poznania i przyjęcia prawdy, którą ona już znała. Był z nim jego syn, Adeodat oraz przyjaciele. Były przede wszystkim jednak duchowe przeżycia i potężne światło, które przemieniało jego dotychczasowe spojrzenie na ludzkie życie i jego sens. W Cassiciacum rodzi się nowy Augustyn: gorliwy chrześcijanin przekonany, że tylko w Chrystusie człowiek może odnaleźć samego siebie.

W tej podalpejskiej wsi powstało jedno z licznych pism, które wprowadza czytelnika w przeżycia i odkrycia Augustyna: De beata vita, czyli „O szczęśliwym życiu”. Ten tekst wybraliśmy jako pierwszy, który chcemy przetłumaczyć na język polski i udostępnić na portalu patres.pl w ramach projektu „strona sponsorowana”. Tłumaczem będzie dr Marcin Cyrulski, filolog klasyczny, absolwent Uniwersytetu Łódzkiego. W tym tygodniu otrzymacie pierwszą stronę jego przekładu.

Redakcja

Jedna strona dla Patres.pl„O szczęśliwym życiu” św. Augustyna

Dodaj Komentarz

Pierwsza multimedialna publikacja patrystyczna

Kinoteka Patrystyczna

Myśl Ojców na dziś

Dla ludzi czystych wszystko jest czyste, u nieczystych zaś zarówno sumienie, jak i w ogóle wszystko jest splamione.
Atanazy Wielki, List do Amuna, IV wiek po Chr.

Słowniczek

Ojcowie Kościoła (łac.) – pisarze i teologowie we wczesnym chrześcijaństwie, w epoce bezpośrednio po czasach apostolskich, których datą graniczną jest śmierć ostatniego Apostoła. Pierwszymi Ojcami Kościoła byli Ojcowie Apostolscy (Patres apostolici), nazwani tak ze względu na to, iż uczestniczyli jeszcze w Kościele, któremu przewodzili Apostołowie lub pisali pod bezpośrednim wpływem życia Kościoła czasów apostolskich. Okres ojców trwał aż do VIII wieku. Doktryna starożytnych i wczesnośredniowiecznych ojców Kościoła, a także dział teologii zajmujący się ich nauczaniem, nazywa się patrystyką.

Patrystyka (łac. patristica, od (łac.) patres, gr. πατήρ) – nauka zajmująca się twórczością i życiem Ojców Kościoła i pisarzy starochrześcijańskich oraz epoką, w której żyli. Patrystyka może być działem historii albo teologii. Jako nauka teologiczna jest ściśle powiązana z dogmatyką (a konkretnie z historią dogmatów).

Patrologia (gr. patres + logos) – nauka Ojców Kościoła, działających w pięciu pierwszych wiekach. Obejmuje dwa wielkie obszary zagadnień, którymi zajmowali się Ojcowie: o Bogu i o człowieku.