Kategorie | Teksty Ojców

Beda o Gehennie i nie tylko

gehenna

Oto kolejny fragment komentarza Bedy Czcigodnego do Ewangelii Mateusza: czym jest Gehenna? co znaczy, że Syn wyprze się kogoś przed Ojcem? Zapraszamy do lektury!

Beda Czcigodny, Komentarz do Ewangelii Mateusza 10,26-33

Nie bójcie się ich. Ponieważ rzecz próżna szybko przemija.

Nie ma bowiem nic zakrytego, co nie będzie ukazane, ani nic ukrytego, co nie będzie znane. Takie jest znaczenie: nie bójcie się wściekłości bluźnierców, ponieważ nadejdzie dzień sądu, w którym ukazana zostanie zarówno nasza cnota, jak i ich nieprawość.

Co więc mówię wam w ciemnościach, mówcie w świetle; i co słyszycie na ucho, przepowiadajcie na dachach. Czego nauczyliście się w tajemnicy i ukryciu, opowiadajcie publicznie; i czego nauczyliście się w małej miejscowości Judei, odważnie mówcie po całym świecie. Zwyczajem palestyńskim należało nauczać na dachu umieszczonym wysoko, które oni budują nie tak jak my, ale płasko.

I nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, ale nie mogą zabić duszy: raczej tego się bójcie, kto może i duszę i ciało zatracić w Gehennie. Nazwa „Gehenna” została użyta przez Zbawcę pierwszy raz, bowiem czytamy, że bożek Baal nie raz występuje w pobliżu Jerozolimy, u podnóża góry Moria, gdzie płynie potok Syloe. Ta nawodniona i zadrzewiona dolina miała miejsce poświęcone bożkowi, gdzie lud palił w ogniu swoich synów dla demona. To miejsce nazywa się Gehenna, czyli „dolina synów Ennona”. Pan grozi, że to właśnie miejsce zostanie zapełnione trupami umarłych, aby nie było nazywane „Tofet i Baal”, ale „wielomęstwo”, czyli „tłumem zmarłych” i w ten sposób przy pomocy słowa wskazującego na to miejsce wskazuje na podwójną karę: ognia i chłodu.

Czy nie sprzedają dwóch wróbli za asa? A żaden z nich nie spada na ziemię bez waszego Ojca. Takie jest znaczenie: Jeśli małe i niewiele znaczące zwierzęta nie giną bez działania Bożego i we wszystkim jest opatrzność Boga, to wy, którzy jesteście wieczni, nie powinniście się bać, że żyjecie bez opatrzności Bożej. Ktoś jednak zapyta, dlaczego więc Apostoł mówi: „Czyż o woły troszczy się Bóg?” (1 Kor 9,9), podczas gdy oczywiście wół jest czymś cenniejszym. Lecz czym innym jest troska, a czym innym opatrzność.

Wasze zaś włosy na głowie wszystkie są policzone. Oczywiście to liczenie nie dokonuje się w konkretnym działaniu, ale w możliwości poznania.

Nie bójcie się więc: jesteście cenniejsi niż wiele wróbli. Jesteście cenniejsi, ponieważ jesteście rozumni, stworzeni na obraz Boga.

Każdego zaś, kto wyzna mnie przed ludźmi…. aż do słów: …tego zaprę się i ja wobec mojego Ojca, który jest w niebie. Syn wyzna wobec Ojca tego, kto przez Syna ma dostęp do Ojca: dobry bowiem chrześcijanin wyznaje Pana tego rodzaju wiarą, która działa przez miłość, i Pan go wyznaje wobec swojego Ojca odpłacając mu wiecznym błogosławieństwem. Natomiast zaprzeć się Chrystusa wobec ludzi oznacza nie chcieć znaleźć ukojenia dzięki Jego przykazaniom. Takiego człowieka Pan wyrzeka się wobec swojego Ojca, ponieważ uznaje, że jest niegodny widzenia Ojca.

Tłum.: P.M.Szewczyk

Dodaj Komentarz

Kolejna multimedialna publikacja patrystyczna

Kinoteka Patrystyczna

Myśl Ojców na dziś

Podczas gdy całe boskie Pismo jest nauczycielem cnoty i prawd wiary, Księga Psalmów posiada również jakiś obraz życia dusz. Przecież tak jak człowiek wchodzący do króla przybiera odpowiednią postać i posługuje się odpowiednimi słowami, aby mówiąc wbrew zasadom nie został wyrzucony jako człowiek nieokrzesany, tak samo boska księga człowiekowi, który usilnie stara się o cnotę i chce dobrze poznać sposób postępowania Zbawcy w ciele, najpierw przez lekturę przypomina o poruszeniach duszy, a potem uczy i kształtuje tych, którzy czytają tego rodzaju słowa.
Atanazy Wielki, List do Marcelina, 14, IV wiek po Chr.

Słowniczek

Ojcowie Kościoła (łac.) – pisarze i teologowie we wczesnym chrześcijaństwie, w epoce bezpośrednio po czasach apostolskich, których datą graniczną jest śmierć ostatniego Apostoła. Pierwszymi Ojcami Kościoła byli Ojcowie Apostolscy (Patres apostolici), nazwani tak ze względu na to, iż uczestniczyli jeszcze w Kościele, któremu przewodzili Apostołowie lub pisali pod bezpośrednim wpływem życia Kościoła czasów apostolskich. Okres ojców trwał aż do VIII wieku. Doktryna starożytnych i wczesnośredniowiecznych ojców Kościoła, a także dział teologii zajmujący się ich nauczaniem, nazywa się patrystyką.

Patrystyka (łac. patristica, od (łac.) patres, gr. πατήρ) – nauka zajmująca się twórczością i życiem Ojców Kościoła i pisarzy starochrześcijańskich oraz epoką, w której żyli. Patrystyka może być działem historii albo teologii. Jako nauka teologiczna jest ściśle powiązana z dogmatyką (a konkretnie z historią dogmatów).

Patrologia (gr. patres + logos) – nauka Ojców Kościoła, działających w pięciu pierwszych wiekach. Obejmuje dwa wielkie obszary zagadnień, którymi zajmowali się Ojcowie: o Bogu i o człowieku.