Kategorie | Teksty Ojców

Augustyn: co to za dzień, który Pan uczynił?

wielkanoc01

1. Słyszeliście, że Chrystus Pan tak został ogłoszony: „Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo” (J 1,1). Tym właśnie jest Chrystus Pan i gdyby się nie uniżył, lecz zechciał zawsze pozostać w takim stanie, człowiek by zginął. Uznajemy Boga Słowo, które jest u Boga. Uznajemy jednorodzonego Syna równego Ojcu. Uznajemy światło ze światłości, dzień z dnia. On jest dniem, który uczynił dzień, a sam nie jest uczyniony przez dzień, ale zrodzony.

Jeśli więc On jest dniem z dnia, ale nie uczynionym, lecz zrodzonym, to kto jest dniem, który Pan uczynił? I dlaczego w ogóle mówi się o dniu? Ponieważ dzień jest światłem. „I nazwał Bóg światło dniem” (Rdz 1,5). Zapytajmy zatem, co za dzień uczynił Pan, abyśmy się w nim radowali i weselili (Ps 117,24). W pierwszym opisie stworzenia świata czytamy, że „ciemności były nad otchłanią, a Duch Boga unosił się nad wodami. I rzekł Bóg: Niech stanie się światło! I stało się światło. I oddzielił Bóg światło od ciemności. I światło nazwał dniem, a ciemność nazwał nocą” (Rdz 1,2-5). Oto jest dzień, który Pan uczynił.

Lecz czy to jest ten dzień, w którym mamy się weselić i radować? Jest jeszcze inny dzień, który uczynił Pan, a który musimy uznać za większy i w nim mamy się radować i weselić. Powiedziane jest bowiem do wiernych, którzy wierzą w Chrystusa: „Wy jesteście światłością świata” (Mt 5,14). Jeśli są światłością, to są też dniem, bo „światło nazwał dniem”. A zatem do Duch Święty unosił się nad wodami dzisiejszego dnia, a ciemności były nad otchłanią, kiedy te Dzieci cały czas nosiły swoje grzechy. Kiedy zaś grzechy zostały im odpuszczone przez Ducha Świętego, wtedy Bóg powiedział: „Niech stanie się światło! I stało się światło”. Oto jest dzień, który Pan uczynił, radujmy się w nim i weselmy.

Określmy ten dzień słowami Apostoła. O, dniu, który Pan uczynił, „niegdyś byliście ciemnością, teraz zaś jesteście światłością w Panu” (Ef 5,8). Niegdyś – mówi – byliście ciemnością. Byliście czy nie? Przypomnijcie sobie wasze czyny, czy nie byliście… Spójrzcie na wasze sumienia, czego się wyrzekliście. Ponieważ więc „niegdyś byliście ciemnością, teraz zaś jesteście światłością”, ale nie w sobie samych, lecz „w Panu, postępujcie jak synowie światła”.

Te kilka słów niech wam wystarczy, ponieważ już dziś podjęliśmy sporo trudu, a jeszcze dzisiaj musimy powiedzieć Dzieciom o sakramentach ołtarza.

Augustyn z Hippony, Mowa 226 (Na dzień Paschy)

Tłum. P.M.Szewczyk

Przez całą Oktawę Zmartwychwstania Pańskiego codziennie na portalu Patres.pl znajdziecie jedną mowę św. Augustyna wygłoszoną podczas obchodów Wielkanocy w IV wieku po Chrystusie. Zapraszamy do przeżywania wielkanocnej radości z Ojcami Kościoła! Do tej pory opublikowaliśmy następujące teksty:

Wigilia Paschalna

Poniedziałek w oktawie

Wtorek w oktawie

Środa w oktawie

___________________________________

Serdecznie Was zapraszamy do współtworzenia portalu Patres.pl. Bardzo nam pomagacie promując naszą pracę wśród znajomych zarówno dobrym słowem jak i korzystając z portali społecznościowych. Jesteśmy na Facebooku! Możecie polubić fanpage i udostępniać publikowane przez nas posty. Będziemy też bardzo wdzięczni za wsparcie finansowe portalu. Dzięki tym środkom, będziemy w stanie zamieszczać więcej przekładów i artykułów! I nie zapomnijcie dopisać się na listę odbiorców newslettera, żeby otrzymywać powiadomienia o nowych publikacjach!

Dodaj Komentarz

Newsletter

Kolejna multimedialna publikacja patrystyczna

Kinoteka Patrystyczna

Myśl Ojców na dziś

Nie czcimy stworzenia, nie może być! Lecz czcimy Pana stworzenia, wcielonego, Logos Boga. Nawet jeśli ciało przez się jest częścią stworzenia, to stało się ciałem Boga. I ani nie czcimy tego rodzaju ciała samego przez się oddzielając je od Logosu, ani nie oddalamy Logosu od ciała chcąc Go uczcić, lecz wiedząc, że Logos stał się ciałem, uznajemy za Go Boga, i to będącego w ciele.
Atanazy Wielki, List do Adelfiosa, IV wiek po Chr.